Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Όνειρο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Όνειρο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 12 Μαΐου 2015

Ονειρεύεται ο Αντόνιο.. [ Κεφ. Ι ]



Ονειρεύεται ο Αντόνιο ότι η γη που δουλεύει του ανήκει, ονειρεύεται ότι ο ιδρώτας του πληρώνεται με δικαιοσύνη και αλήθεια, ονειρεύεται ότι υπάρχει σχολείο για να γιατρέψει την άγνοια και φάρμακο για να τρομάξει το θάνατο, ονειρεύεται ότι το σπίτι του φωτίζεται  και ότι το τραπέζι του γεμίζει, ονειρεύεται ότι η γη του είναι λεύτερη κι ότι είναι θέμα του λαού του να κυβερνά και να κυβερνιέται, ονειρεύεται πως είναι εντάξει με τον ίδιο του τον εαυτό και τον κόσμο. 
Ονειρεύεται ότι πρέπει ν αγωνιστεί για να αποκτήσει αυτό το όνειρο, ονειρεύεται πως πρέπει να υπάρξουν νεκροί για να υπάρξει ζωή.  Ονειρεύεται ο Αντόνιο και ξυπνάει.. τώρα ξέρει τι να κάνει και βλέπει τη γυναίκα του καθισμένη στις φτέρνες να φυσά τη φωτιά, ακούει το παιδί του να κλαίει, βλέπει τον ήλιο να χαιρετά την ανατολή και ακονίζει τη ματσέτα του χαμογελώντας.
Ένας άνεμος σηκώνεται, ανακατεύει τα πάντα,αυτός σηκώνεται και πηγαίνει να συναντήσει άλλους.
Κάτι του λέει πως η επιθυμία του είναι επιθυμία πολλών και πηγαίνει να τους βρει.

Ονειρεύεται ο αντιβασιλιάς ότι η γη του σείεται από έναν άνεμο φοβερό που τα πάντα σηκώνει, ονειρεύεται πως αυτό που έκλεψε του το παίρνουν, ονειρεύεται πως το σπίτι του καταστρέφεται κι ότι το βασίλειο που κυβέρνησε καταρρέει. Ονειρεύεται και δεν κοιμάται.
Ο αντιβασιλιάς πηγαίνει στους φεουδάρχες κι αυτοί του λένε πως ονειρεύονται το ίδιο .
Ο αντιβασιλιάς δεν ξεκουράζεται, πηγαίνει στους γιατρούς και όλοι μαζί καταλήγουν πως πρόκειται για ινδιάνικη μαγεία κι όλοι μαζί καταλήγουν πως μονάχα με αίμα θα λευτερωθεί από αυτή την κατάρα κι ο αντιβασιλιάς διατάζει να σκοτώσουν και να φυλακίσουν  και χτίζει περισσότερες φυλακές και φυλάκια και το όνειρο συνεχίζει να τον κρατά ξάγρυπνο.
Σ΄ αυτή την χώρα όλοι ονειρεύονται. Πλησιάζει πια η ώρα του ξυπνήματος.



Subcomandante Marcos   "Ιστορίες του γερο-Αντόνιο"  κεφ Ι

[εκδ. Ροές
μεταφρ. Γιώργος Καρατζάς ]


                                                                               επόμενο κεφάλαιο

Κυριακή 10 Απριλίου 2011

ένα μόνο δε μου δίνει το Όνειρο . Το όριο.






Φυσικά και ονειρεύομαι .
Ζει κανείς μόνο μ έναν ξερό μισθό ;

Πόσο συχνά;
Κάθε που εγκαταλείπουν συχνότατα όλοι.

Επηρεάζουν τους απόντες τα όνειρά σας;
Βέβαια. Το ξανασκέφτονται καλά
και μάλλον μετανιώνουν οριστικά τους όλοι.

Είναι ελευθέρα η είσοδος;
'Οχι εντελώς. Ζητάω την αδεια του ονείρου
πριν ελπίσω. Μου την δίνει εν γένει
μαζί με κάποιες οδηγίες αυστηρές.

Να πιστέψω δίχως ν αγγίξω
να μη μιλήσω διόλου στον καπνό
γιατί είναι υπνοβάτης και θα πέσει μόνο διά του βλέμματος
ν αφήσω το αίτημά μου στην κρεμάστρα
ό,τι μου δοθεί να το δεχτώ κι ας μην έχει καμία ομοιότητα μ αυτό που ζωγραφίζει η έκκλησή μου 

-θα την επανέβρει μόλις ξαναχαθεί..

'Ενα μόνο δε μου δίνει τ όνειρο.
Το όριο.
Ως πού να κινδυνέψω. 

Γιατί τότε πια δεν θα ήταν 'Ονειρο ..
Θα ήταν γεράματα.





Κική Δημουλά..